Hulpverlening Poolse gezinnen in Tilburg

Het is weer mei 2022. Lente in Noord – Brabant is in volle gang. De centrale examens zijn per vandaag begonnen. Er zijn plannen voor de zomervakanties en voor het schooljaar daarna. De kinderen maken een grote overstap naar de middelbare scholen. Jongeren weer zullen een grote overstap richting beroepsonderwijs of wetenschappelijk onderwijs maken. De keuzes voor de vervolgopleiding zijn gemaakt. Het lijkt allemaal duidelijk eh helder, positief en veelbelovend.

Helaas niet voor iedereen. De vraag naar de zorg is de laatste jaren in Nederland enorm gegroeid, o.a. middels de bekende oorzaken als COVID-19, de vergrijzing, de vluchtelingenstromen, die maar niet ophouden en noem maar op.

Zo ook in de jeugdhulp in Nederland. Landelijk, regionaal, plaatselijk. Op alle niveaus is de vraag naar het goedgeschoolde en daadkrachtige personeel in de jeugdzorg in Nederland gegroeid. Al tweede decennia lang hebben we met een speciale groep van de nieuwkomers met eigen waarden en normen te maken. Het personeel uit buitenland. De hooggeschoolde specialisten en/of uitvoerend personeel voor in de productie en logistiek met eigen gezinnen en kinderen. Zij allemaal komen voornamelijk uit de Oost – Europa en voornamelijk uit Polen.

Het is niet vanzelfsprekend, dat de Poolse gezinnen met of zonder kinderen moeiteloos aan onze maatschappij in Nederland deelnemen. De taalbarrière is een bekende oorzaak, maar zeker niet de voornaamste. In het verleden heb ik zelf de Nederlandse les aan Polen in Tilburg verzorgd. Uit de ervaring weet ik, dat de personen uit Polen en/of Oost-Europa in het algemeen de Nederlandse taal redelijk snel en redelijk goed gaan beheersen. Dagelijks hebben we met de Poolse tolken en vertalers te maken. Nee, de Nederlandse taal is zeker niet de voornaamste reden van al die persoonlijke en maatschappelijke problemen, die de Poolse gezinnen en kinderen in Nederland ondervinden.

De problemen bij die gezinnen, waarmee wij, als jeugdzorgverleners in de regio Hart van Brabant en omstreken mee te maken hebben zijn veel complexer. Langdurig en veelal ingewikkeld. Zeker, als men de cultuur en de waarden en normen van die volkeren niet kent. Maar moet dat dan per se?

Nee, maar wij als de organisatie uit Tilburg, als de professionals in de jeugdhulp en de maatschappelijke begeleiding en ondersteuning hebben er altijd op aangedrongen om de samenwerking tussen de organisaties en instanties altijd te blijven verbeteren. “Schoenmaker, hou je bij je leest!” – zou je bijna moeten zeggen. Men kan niet iedereen in hokjes gaan stoppen, maar sommige doelgroepen hebben gewoon een eigen aanpak nodig. Dat neemt natuurlijk niet weg, dat de professionals de samenwerking moeten blijven verbeteren, op alle niveaus. Landelijk, regionaal, plaatselijk.

De complexe problemen bij de gezinnen en kinderen in Nederland, die zijn er en moeten snel verholpen worden. Dat staat vast. Voor elke doelgroep is eigen aanpak vereist en alleen met de nauwe samenwerking tussen de organisaties, instanties, gemeenten zal het mogelijk zijn om in deze moeilijke tijden van tal van de maatschappelijk vraagstukken de betere toekomst voor elk gezin, voor elk kind in Nederland tegemoet te zien.

Pavel Shkarban

Manager Beleid Sociaal Juridisch Jeugdwet WMO WLZ

Pomoc Holandia